Bastion Menniczy Toruń

Bastion numer 1 zwany „Menniczy”, a poprawnie NOWY, znajduje się nad Wisłą na południowo-wschodnim krańcu starego miasta – tutaj. Jest to jedyny bastion ziemny, którego konstrukcję datuje się na XVII wiek, a który przetrwał do naszych czasów, w dużej częsci, w mniej więcej niezmienionej formie.

199_6

ortomapa

Stare miasto w Toruniu – Lidar – na czerwono bastion nowy (1), na żółto fosa, na zielono przedstok. Wydaje mi się, że fosa choć XIX wieczna, to może znajdować się w miejscu wcześniejszej. Metryka tych dzieł nie konicznie musi sięgać XVII wieku. Jednakże kierowała mną myśl, że budowniczowie systemu kleszczowego używali już istniejących konstrukcji zamiast je zasypywac i kilkadziesiąt metrów dalej kopać nowe. Ale moge się mylić.

Usypano go w latach 1629-31, natomiast do 1634 zakończono fortyfikowanie reszty miasta w stylu staroholenderskim. Układ XVII wiecznej twierdzy jest doskonale widoczny na planie Matthäusa Meriana z 1641 roku. W następnych wiekach twierdzę toruńską wielokrotnie niszczono, naprawiano, przebudowywano i rozbudowywano. Niemniej jednak część bryły bastionu pierwszego pozostała nienaruszona. Zarys dziejów fortyfikacji Torunia można znaleźć tutaj. Więcej zdjęc i informacji na temat obiektu tutaj

bastion menniczy 023

Widok na bastion wraz z otaczającym go murem.

Obecnie nasyp bastionu otoczony jest ceglanym murem Carnota, wybudowanym w 1824 roku. Jest to konstrukcja zabezpieczająca fosę przed forsowaniem jej przez piechotę nieprzyjaciela. W Toruniu jest to jeden z lepiej zachowanych odcinków tego typu muru. Od strony wewnętrznej mur wzmocniony jest arkadami, oraz posiada dwie przypory z przejściami. W każdym łuku znajdują się trzy otwory strzelnicze.

Na tyłach bastionu wybudowano dodatkowe budynki obronne. W 1825 podręczny magazyn amunicji, a podczas modernizacji w 1888 – schron pogotowia.

bastion menniczy 018

Wewnętrzna strona – podręczny magazyn amunicji, a w górze po lewej schron pogotowia.

Z tyłu znajduje się jeszcze wojenny magazyn prochu, obok niego stoją budynki magazynu pontonów – budynki te są wiadomoo późniesze, lecz wiążą się z całością założenia. W murze od storny rzeki zachowana jest furta forteczna.

 

Bastion jest obecnie zaniedbany zarasta i niszczeje. Na tyłach muru carnota (od wewnętrznej storny) leżą stosy butelek po rozpuszczalnikach (!) i masa śmieci. Drzewa rosną dziko, nikt się nimi nie opiekuje teoretycznie grozi to katastrofą. Natomiast z drugiej strony muru tętni życie, tu znajduje się bulwar gdzie przyjeżdżają turyści i zbierają się mieszkańcy miasta. Większość z nich nie wie nawet czym jest ten „zarośnięty pagórek”. Ze szczytu bastionu rozciąga się doskonały widok na Wisłę i bulwar. Gdyby tylko znaleźć fundusze na zagospodarowanie tego miejsca, mogło by się ono stać świetnym punktem spotkań i wypoczynku. Tym bardziej, że na tyłach znajduje się ogromny niezagospodarowany, pusty plac. Jak tak dalej pójdzie to w końcu stanie tutaj kolejny blok, ale czy o to chodzi?

Jest to jeden z niewielu już zachowanych ziemnych bastionów staroholenderskich – więc powinno się zadbac o niego w szczególności. Z pewnościa nie jest to oryginał, był na pewno wielokrotnie nadsypywany i naprawiany, ale mimo wszystko ma w sobie metrykę XVII wieczną, niespotykaaną w Polsce. Obiekt jest wpisany do rejestru zabytków.

Dane historyczne ze storny http://www.turystyka.torun.pl, oraz publikacji TONZ oddz. Toruń „Społeczny raport na temat stanu Twierdzy Toruń” – Toruń 2016.

Wizyta 04.2017

Reklamy
Ten wpis został opublikowany w kategorii architektura militaris, architektura XIX wieku, zabytki polskie. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s