Quin Abbey, Co. Clare, Irlandia

Quin Abbey, Co. Clare, Irlandia

Quin Abbey – pozostałości franciszkańskiego opactwa znajdują się około 8 km na wschód od miejscowości Ennis w zachodniej Irlandii w hrabstwie Clare.

Jest to jedno z najlepiej zachowanych średniowiecznych opactw na wyspie, jednocześnie jedno z ciekawszych założeń na jakie się natknąłem.

Quin Abbey, co. Clare, Ireland

Quin Abbey, co. Clare, Ireland

Kilka słów o historii zabytku (za opisami z monastic.ie)

W 1276 roku Thomas de Clare otrzymał nadanie Hrabstwa (a właściwie dawnego królestwa) Thomond od Edwarda I. Już  w 1278 roku buduje on potężną twierdzę w miejscowości Quinn dla obrony swoich praw przed miejscowymi klanami. W 1286 Cuvea MacNamara zdobywa, i niszczy zamek, oraz wycina w pień normańską załogę zamku. Pozostałości tej pierwotnej budowli nadal są widoczne. Grubość murów przyziemia dochodzi do 2 metrów.

Pierwotna budowla była zamkiem na planie zbliżonym do kwadratu z czterema okrągłymi wieżami w narożnikach.

Quinn Abbey - wieża pn-wsch

Quinn Abbey – wieża pn-wsch, pozostałości po pierwotnym założeniu obronnym.

Quinn Abbey- wieza pn-wsch

Quinn Abbey- wieza pn-wsch

W 1350 roku na ruinach twierdzy klan Mc Namara ufundował kościół w południowym skrzydle opierając jego złożenie na fundamentach i zapewne także istniejących murach twierdzy.

Zgodnie z badaniami podań ludowych, przedstawionymi w zestawieniu „A Folklore Survey of County Clare”, pióra Thomas Johnson Westropp’a z 1910 roku, Mistrzem murarskim był niejaki Gobbán Saor. Podobno własnoręcznie wykuł kolumienki wirydarza. Natomiast jeden z budowniczych transeptu spadł z wimpergi (gable) w 1433 roku ponosząc śmierć. Kamień z wyrytym toporem wskazuje jego grób.

Quin Abbey - portal kościoła, w przyziemiu widoczne elementy dawnych murów.

Quin Abbey – portal kościoła, w przyziemiu widoczne elementy dawnych murów.

Quin Abbey - kościół widok od pd-zach.

Quin Abbey – kościół widok od pd-zach.

Quin abbey - nawa i widok na okno prezbiterium

Quin abbey – nawai widok na okno prezbiterium

W 1402 rozpoczęły się parce nad budową klauzury zakonnej w swojej najbardziej typowej formie. Do kościoła dostawiono 3 skrzydła w których mieściły się dormitorium (sypialnia mnichów – zachodnie skrzydło), refektarz (jadalnia i izba dzienna – północne skrzydło) i kuchnia (wschodnie skrzydło), oraz kamienny wirydarz. Od północy dobudowano osobną kwadratową wieżę, połączoną z opactwem kamiennym mostem opartym na łuku. Wieża ta prawdopodobnie pełniła rolę gdaniska (toalety).

Quin Abbey - skrzydło północne - po lewej stornie widoczne przyziemie normańskiej wiezy, w centrum widoczna kwadratowa wieza opactwa (prawdopodobnie pełniąca funkcję gdaniska) po prawej stornie bryła refektarza.

Quin Abbey – skrzydło północne – po lewej stornie widoczne przyziemie normańskiej wieży, w centrum widoczna kwadratowa wieża opactwa (prawdopodobnie pełniąca funkcję gdaniska) po prawej stornie bryła refektarza.

Quin Abbey - refektarz i kwadratowa wieża

Quin Abbey – refektarz i kwadratowa wieża

Quin Abbey - krużganek

Quin Abbey – krużganek

 

 

Quin Abbey - okna gotyckie

Quin Abbey – okna gotyckie

W 1430 Mahon MacNamara nakazał wybudowanie wieży, oraz kaplicy południowej. Natomiast dopiero w 1433 roku dobra przechodzą na własność franciszkanów.

W 1541 zgromadzenie rozwiązano, a jego dobra skonfiskowano na rzecz korony angielskiej. A następnie przekazane klanowi O’Brian, który zezwolił mnichom zamieszkiwac budynki. Jednak klasztor, który teraz był pozbawiony dochodów, powoli popadał w ruinę.

w 1548 kościół został opisany jako zrujnowany. Na przełomie XVI i XVII wieku budynek służył jako jako koszary armii królewskiej. Na początku XVII wieku rozpoczęto prace naprawcze. A w spisie prowincji franciszkańskiej z 1617 roku podano, że prace przeprowadziło trzech starców, ledwie pamiętających czasy świetności opactwa.

W 1651 wtargnęli żołnierze cromwella, zastrzelili i ścieli brata. Rory’a MacNamara i powiesili br. Donald’a Mac Clancy, i br. Dermot’a MacInerney

Mnisi powrócili w 1667 roku, potem, po kilku latach budynki znowu są puste. Mnisi powracają gdy wokoło opactwa zasiada obozem pokonana irlandzka armia. Znowu zostają wypędzeni przez angielskiego Lorda w 1760, zatrzymali się jednak w Drimm, mieście oddalonym o kilka mi. Ruiny natomiast nadal zamieszkiwał franciszkanin. Ostatnim był brat John Hogan of Drim, który zmarł w 1820 roku.

W 1826 roku ustanowiono ruiny jako pomnik historii (national monument).

Wizyta: jesień 2001 (Paweł – dzięki za pożyczkę aparatu :-), wiosna 2006.

 

Reklamy
Ten wpis został opublikowany w kategorii architektura militaris, Irlandia, zamki średniowieczne. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s